Moederschap

Het is om te janken!

Pfff de afgelopen 2 weken gaat het niet heel lekker met Guido. Overdag is hij heel vrolijk, doet alles mee, speelt gewoon, niks aan de hand. Maar als eenmaal de avond valt, we gegeten hebben, gaan douchen en het tijd is om naar bed te gaan is het huis te klein…

Geen idee wat er met onze kleine man aan de hand is. Maar hij wil mooi niet naar bed. Deze week heb ik tijdens mij Mama-dag lekker veel gedaan en hebben we vrijwel de hele dag buiten doorgebracht. Dus ik had verwacht dat het die dag wel zou lukken om hem in bed te leggen. En inderdaad, helemaal relaxed zoals altijd, kwam hij onder de douche vandaan. Pyjama, vitamines erin, slaapzak aan en zoals altijd daarna even in de schommelstoel zitten. Dit ritueel doen we elke avond en we merken dat Julia, maar vooral Guido dit heel fijn vind.

In de schommelstoel viel Guido eindelijk in slaap. Rozig van de warme douche, de buitenlucht en het vele spelen. Eindelijk, dacht ik, kan hij lekker gaan slapen.

Guido wil de afgelopen 2 weken gewoon niet naar bed. Alles ervoor is prima en gaat prima, maar als je hem in zijn bed wil leggen (zelfs als hij bij je in slaap is gevallen), wordt hij wakker en zet hij het op een huilen/krijsen.

Zo gisteravond dus ook weer. Hij viel vrijwel gelijk in slaap in mijn armen toen we in de schommelstoel zaten. Ik heb hem even zo laten liggen en schoof pas na een tijdje mijn armen onder zijn slaapzakje om hem op te pakken. Zo rustig en zacht als ik kon sloop ik naar zijn bedje en net toen ik hem neer wilde leggen, deed hij zijn ogen weer open.

Ik heb hem mee naar beneden genomen waar hij op de bank weer in slaap viel. Bas heeft hem later nog een keer geprobeerd op bed te leggen, maar het hetzelfde resultaat als ik eerder die avond had. Hij heeft hem daarom meegenomen naar ons bed en daar heeft hij als een roosje geslapen.

Wat dit nou is, misschien verlatingsangst, of nachtmerries? Geen idee.. Hebben jullie dit misschien al eens meegemaakt? En heb je het op kunnen lossen? Laat het me weten in een reactie onder deze blog. Daar zou je deze mama heel blij mee maken!

Liefs,
Linda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *