schrijven is zitten blijven

Ik voel me een trutDe eerste nacht in het kluizenaarshuisje op een bungalowpark, waar mijn besteller afgeschreven moet worden. Ik heb de wekker op half acht gezet. Als ik dan meteen ga ontbijten en douchen, kan ik om acht uur weer achter de computer zitten.

Mijn onderbewuste lijkt andere plannen te hebben, want als ik ’s ochtends even na negen wakker wordt, ontdek ik dat de wekker uit staat. Ik ontbijt, douche en kleed me aan en besef dan dat ik, net als thuis, erg graag wil weten wat er in de wereld gebeurt. Dus kijk ik ook nog even het journaal.

Ik vind mezelf een trut.

doden

Twee uur later dan gepland start ik mijn computer weer op en lees terug wat ik de vorige avond heb bereikt. Best veel, eigenlijk. Het geeft me moed om te doen wat ik al een heel tijd denk maar niet durf: het killen van een aantal darlings.

Toen ik net begonnen  was met het manuscript, had ik al een paar belangrijke scènes geschreven. Om in de sfeer van het verhaal te komen. Het zijn geen slechte scènes, maar ze passen niet meer in het verhaal. Ik knip er een in tweeën en verwijder een andere. Omdat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen de scène helemaal te doden, verban ik hem naar een apart documentje. Het grote verhaal voelt ineens veel logischer. Al doet het pijn om ruim elfduizend woorden,een kwart van wat ik al had, uit mijn verhaal kwijt te zijn.

Ik mag van mezelf even de cel verlaten voor een wandeling. Ik zie veel jonge gezinnen lopen op weg naar de speeltuin en het zwembad maar ik ben niet meer jaloers. Ik heb zowaar zin om verder te gaan.

De rest van de week slijt ik een olifantenpaadje in het laminaat, de televisie gaat tientallen keren aan en weer uit, maar ik houd vol. Schrijven is zitten blijven, zei de grote Kees van Kooten al. Een waarheid als een dikke vette koe.

sleutel

Als ik vrijdagochtend de sleutel van mijn kluizenaarshutje in het bungalowpark inlever, ben ik een heel stuk verder gekomen. De puzzelstukjes van mijn manuscript zijn op hun plaats gevallen, ik heb 11.718 woorden gewist en meer dan 20.000 woorden geschreven. Maar vooral heb ik geleerd dat mijn week kluizenaarschap vooral nodig was om te ontdekken dat schrijven simpelweg een kwestie is van achter je laptop blijven zitten. En dat kan ook best thuis.