- Klik hier voor wat vooraf ging: -

Ik mocht een dagje proefdraaien bij RTV Rijnmond. Het ging lekker. De collega’s waren professioneel en vriendelijk. Het smachtende schoolmeisje had eindelijk een date met haar droomprins. Misschien zou het werkelijk iets worden.

De dag voor mijn volgende werkdag ging de telefoon. De medewerker P&O van RTV Rijnmond. Het was toch niet zo’n goed idee als ik de internetredactie kwam versterken, meldde ze. Er hadden meer freelancers proefgedraaid en die zouden beter passen. Op zich een logisch verhaal, behalve dat het hier om een poule ging. Dus om zoveel mogelijk freelancers bij elkaar.

‘Heeft het te maken met Herman V.?’ vroeg ik.

Flashback naar 1996:

Ik was net afgestudeerd en was, na een open sollicitatie, zowaar aangenomen bij Stads Radio Rotterdam. Ik werd nieuwsverslaggever, leerde ontzettend veel, ontmoette interessante mensen en maakte bijzondere dingen mee.

 Ik werd verliefd op mijn chef, Herman V. Hoewel mijn moeder me waarschuwde dat ik mijn mond moest houden omdat ik alles kon verliezen, vertelde ik het hem. Omdat ik niet anders kon. Hij zei me dat hij me ook wel “een leuk meisje” vond. We gingen eten in een pizzeria en besloten het geheim te houden voor onze collega’s. Die avond zoenden we voor het eerst.

Tip: luister altijd naar je moeder.

Eigenlijk kun je de paar weken die volgden niet van een relatie spreken. We hadden vooral veel ruzie. Toen hij het uitmaakte, begreep ik dat, hoewel het me veel verdriet deed. Vanaf dat moment werd mijn werk ook steeds minder leuk. Zo moest ik ineens om zeven uur ‘s ochtends beginnen, terwijl dat voor de rest van mijn werk helemaal niet handig was. Ook gingen de interessante opdrachten aan mijn neus voorbij. En ja, soms uitte ik daarover mijn onvrede op de redactie.

Op een dag moest ik bij de grote baas komen, samen met Herman V. De mannen waren het er over eens dat er een onwerkbare situatie was ontstaan. Ik moest het veld ruimen.

Ik heb altijd mijn mond gehouden over onze relatie. Tot nu.

Terug naar het nu:

De medewerker P&O zweeg enkele seconden. En beaamde het toen. Ik had net die week gehoord dat hij daar werkte en had, vijftien jaar wijzer, geen probleem verwacht.

Zij gaf toe dat zelfs – heel misschien-  de kans bestond dat al mijn sollicitatiebrieven niet vanwege mijn kwaliteiten waren afgewezen, maar – na het doorsturen van de geschikte kandidaten – alsnog door hem in de prullenbak waren gegooid.

Het smachtende schoolmeisje had ontdekt dat haar droomprins al jaren verkering had met haar laffe ex, die zijn collega van P&O zijn rommel liet opruimen.

Ik zei haar dat ik het belachelijk vond dat ik, ruim vijftien jaar later, nog werd gestraft voor een blunder uit mijn verleden maar ze zei dat ze er niets aan kon doen. Herman V. was een van de leidinggevenden en mijn aanwezigheid zou de sfeer op de redactie niet ten goede komen. Ik moest het veld ruimen.

De naam van RTV Rijnmond kan ik nu van mijn wensenlijst schrappen. Al die afwijzingen lagen niet aan mij, dat is me nu wel duidelijk.

Ach, het bespaart me in ieder geval een aantal lange, saaie nachtdiensten.